تکیه
به من تكيه كن! من تمام هستيام را دامني ميكنم تا تو سرت را بر آن بنهي! تمام روحم را آغوشي ميسازم تا تو در آن از هراس بياسايي! تمام نيرويي را كه در دوست داشتن دارم، دستي ميكنم تا چهره و گيسويت را نوازش كند! تمام بودن خود را زانويي ميكنم تا بر آن به خواب روي! خود را، تمام خود را به تو ميسپارم تا هر چه بخواهي از آن بياشامي، از آن برگيري، هر چه بخواهي از آن بسازي، هر گونه بخواهي، باشم! ازين لحظه مرا داشته باش!
+ نوشته شده در یکشنبه دوازدهم اردیبهشت ۱۳۸۹ ساعت 11:55 توسط حامد سهیلی فر
|