تا چند کشی نعره که قانون خدا کو؟         گوش شنوا کو؟

آن کس که دهد گوش به عرض فقرا کو؟    گوش شنوا کو؟

مردم همگی مست و ملنگند به بازار        از دین شده بیزار

انصاف و وفا و صفت و شرم و حیا کو؟   گوش شنوا کو؟

در علم و ترقی همه افاق عوض شد        اخلاق عوض شد

ما را به سوی علم و یقین راهنما کو؟       گوش شنوا کو؟

در خانه ی همسایه عروسی ست آملا       به به بارک الله

آن شاخ نباتی که شود قسمت ما کو؟      گوش شنوا کو؟

افکنده دو صد غلغله بر گنبد گردون         صوت تلویزیون

جوش علما و فقها و فضلا کو؟             گوش شنوا کو؟

هر گوشه بساطی ز شراب و ز قمار ست    دیگی سر بار ست

ای مسجدیان امر به معروف شما کو؟        گوش شنوا کو؟

پرسید یکی رحم و مروت به  کجا رفت     گفتم به هوا رفت

مرغی که برد کاغذ ما را به هوا کو؟     گوش شنوا کو؟

یک نیمه ی ایران ز معارف همه دورند    نیمی شل و کورند

اندر کف کوران ستمدیده عصا کو؟      گوش شنوا کو؟